četvrtak, 6. oktobar 2016.  07:50h
Pročitano 1423 puta

U toplom domu Jankua Gabora

Već nekoliko godina Udruženje novinara Srbije i Centar "In medias res" kroz projekat “Komšijske novosti”  i različite aktivnosti na polju promocije interkulturalnosti pokušavaju da javnosti približe svetliju sliku Srbije, koja nas svrstava među države sa visokim stepenom tolerancije.

Porodica Jankua Gabora koja više od 10 godina živi u naselju Stara Misa u Pančevu Porodica Jankua Gabora koja više od 10 godina živi u naselju Stara Misa u Pančevu V.M.

Na taj način smo upoznali specifičnosti naših sugrađana i komšija Cincara, banatskih Bugara -Palćena, Aškalija ali i drugih manjinskih zajednica koje žive decenijama i vekovima u našoj zemlji i koje i dalje neguju svoje specifičnosti kao zejedničko kulturno nasleđe.

U Pančevu, već duži niz godina, živi više od 30 porodica Gabora sa više od 200 članova. Mnogi od njih imaju registrovane trgovinske firme. Sasvim sigurno da su mnogi čitaoci imali priliku da kupe od njih komplete markiranog kuhinjskog posuđa cenjkajući se do granica strpljenja, a njima strpljenje, kad je reč o formiranju cene, nikada ne manjka. Kažu da vole da se cenjkaju ali i da u zavisnosti od pristupa kupca formiraju cene koje su prihvatljive za sve.

U domu Jankua iz Trgu Mureša, u iznajmljenoj kući na Staroj Misi, trenutno žive tri generacije. Gazda Janku kaže da je zajednički život, tri, pa čak i četri generacije Gabora, pored religije kojoj su privrženi, jedna od najbitnijih karakteristika ove zajednice. Rano se žene i udaju, već od 15-e godine, ali za razliku od ranijih godina kada se u bračnoj zajednici Gabora rađalo po 4, 5 pa i više dece, danas se odlučuju na rađanje dvoje, eventualno troje dece. A kada je reč o najmlađima, mnogi od njih su rođeni u pančevačkoj bolnici, pa se slobodno mogu smatrati Pančevcima, isto kao i njihovi roditelji koji su poreklom iz drugih krajeva Evrope ali koji su Pančevo prihvatili kao svoj rodni grad.

 

HPIM4101

 

Oni koji su u Pančevu deset pa i više godina, dobro govore srpski, a kao maternje jezike smatraju romski, mađarski i rumunski, i svi ih obavezno govore od malih nogu. U šali nam kažu da ne mogu da se izgube nigde u Evropi. Kažu da se među Pančevcima osećaju dobro, i da se dobro slažu sa svojim komšijama i gazdama u stanovima gde borave. Rumunski uče u Osnovnoj školi "Žarko Zrenjanin" u Banatskom Novom Selu koju pohađa nekoliko dečaka i devojčica. Za učenje mađarskog jezika se brine profesorka Magdalena Vasilčin Doža, koja se trudi da najmlađima usadi svu lepotu kniževnog mađarskog jezika.

Kako nam kažu naši domaćini, vidljive su razlike između obaveza žena i muškaraca. One se bave isključivo brigom o porodici i podizanju dece, dok muškarci zarađuju za život. S obzirom na to da žene puno vremena provode u čišćenju i uređivanju domova u tome im ponekad pomažu i muškarci kada nemaju drugih obaveza, tako da se granice "muškog" i "ženskog" i kod njih polako brišu, uz obostrano uvažavanje supružnika.

Autor:  Valentin Mik
Ocenite ovaj članak:
(1 Glas)

Dodaj komentar



Saglasan sam sa pravilima komentarisanja navedenim u uslovima korišćenja!
EUR 0.00 0.00 USD 0.00 0.00 CHF 0.00 0.00 SEK 0.00 0.00